AYŞENCE ...

YIL 2005 Falandı galiba... Kamer im bacım ahretliğim kardeşim her şeyim... ilk tatillerimi onunla yaptım hep.aşk acılarımı bacım dindirmiştir.deli dolu yaşamayı hep birlikte yaşadık.bakışlarımızla anlaştık hep.25 yıl oldu tanışalı.insanın hayatından kimler geliyor kimler geçiyor.misyonunu tamamlayan gidiyor galiba.ama o hala yanımda... misyonu ölünceye kadar...çalıştığım firma bizi afyona tatile gönderdi. oruçoğlu otel . biz başta anlaşma yaptık kamerle.kimse kimseyi zorlamıcak .isteyen istediği zaman havuza hamama masaja kahvaltıya gidecek. özgür takılacaz yani. ama ne gezer. biz 24 saat ayrılmaz ikili gibi her şeyi birlikte yaptık.çok şehir gezdim çok otelde kaldım ama afyon oruçoğlu otel kahvaltısı süperdi. yemek yemeyi seven biri olarak bayılmıştım.genelde otellerde açık büfe olur .bir sürü yiyecek olur ama hep bir lezzetsizlik söz konusu olur.burası şahaneydi dün gibi hatırlarım.bilirsiniz kaynağı meşhurdur sucuğu me...

galiba vücudumdaki mutluluk hormonu  bitti.24 saat uyusam uyanmam.kesseler beni kanım akmaz.parmağımın ucunu bile kaldırmaya halim yok.hayat boş gibi.normalde çok eğlenceli kahkahaları arkadaşları arasında meşhur bir tipimdir ama ne oluyor bana anlayamıyorum.çok mutsuzummmmmm...hep bir şeyler planlıyorum yaşama dair.işten çıkınca şunu yapacam işte ne bilim geç uyanacam şöyle yapacam böyle yapacam eeee sonra ne olacak.bu yalancı dunya bitecek.hayatım hep bir koşturmayla geçiyor.sabah 6 da uyanıyorum ki benim için ölüm çünkü inanılmaz uyku manyağıyım dır. iş yerim yoğun eve gel yemek yap çamaşır yıka evi toparla derken tuş.öylesine robotlaşmış haldeyim.duygu ve hislerim kayboldu sanki.acı sevinç hüzün hiçbir şey hissetmiyorum. bahar yorgunluğu desem değil. internetten  araştırdığımda mutluluk hormon um bitmiş ... ama ben depresyon ilacı kullanmak istemiyorumkiii....bakalım nasıl ve ne şekilde geçecek bu halim bekleyip görcez